Bolesław Mazurkiewicz

pracownik naukowy, żeglarz, działacz żeglarski

1931 - 2017

miejsce pochówku:
Cmentarz Witomiński w Gdyni

pracownik naukowy, żeglarz, działacz żeglarski

ur. 9 maja 1931 r. w Kościerzynie, zm. 22 października 2017 w Gdańsku

miejsce pochówku: Cmentarz Witomiński w Gdyni

Profesor Bolesław Mazurkiewicz był żeglarzem, uzyskał stopień jachtowego kapitana żeglugi wielkiej. Współtworzył Gdański Okręgowy Związek Żeglarski i wiele lat był jego prezesem. Zajmował się też zachowaniem zabytkowych statków, współpracując z Centralnym Muzeum Morskim w Gdańsku. Od 1980 był współtwórcą Komitetu Ochrony „Daru Pomorza”, a następnie długoletnim prezesem Towarzystwa Przyjaciół „Daru Pomorza”.

Staraniom wielu osób, także prof. Mazurkiewicza, zawdzięczmy ocalenie i udostępnienie publiczności "Daru Pomorza". fot. Marek Słodownik

Był też związany ze statkiem-muzeum Sołdek, od 2005 do 2017 roku pełnił funkcję prezesa Towarzystwa Przyjaciół Statku-Muzeum „Sołdek”.

"Sołdek", pierwszy powojenny rudowęglowiec pełni obecnie funkcje muzealne.
fot. Marek Słodownik

W latach 2006–2015 był przewodniczącym Rady Muzeum przy Centralnym (później Narodowym) Muzeum Morskim

Profesor Mazurkiewicz był aktywnym działaczem żeglarski. fot. Marek Słodownik

Edukacja i kariera zawodowa

Uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego w Lęborku, tam w 1950 roku zdał maturę. Absolwent Wydziału Inżynierii Lądowej Politechniki Gdańskiej, w specjalności konstrukcje stalowe i żelbetowe. Po ukończeniu studiów I stopnia otrzymał nakaz pracy do Biura Projektów Budownictwa Komunalnego w Gdańsku, gdzie zajmował się projektowaniem mostów. W 1956 ukończył studia II stopnia na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Gdańskiej. Kolejny nakaz pracy otrzymał do Biura Projektów Transportu Drogowego i Lotniczego w Gdańsku – od 1957 Biura Projektów Budownictwa Komunikacyjnego, gdzie pełnił funkcje kierownika pracowni architektoniczno-konstrukcyjnej oraz działu budowlanego. Równocześnie zaocznie studiował na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej, ale studia przerwał po III roku.

Od listopada 1960 zatrudniony w Zakładzie Fundamentowania Politechniki Gdańskiej, gdzie zajmował się badaniami na potrzeby stoczni w Gdyni oraz opracowywaniem ekspertyz i opinii technicznych. W 1964 uzyskał stopień doktora nauk technicznych; tematem jego rozprawy doktorskiej były Analizy stateczności gródz o podwójnej, zapuszczanej ściance szczelnej w świetle badań w skali naturalnej i na modelach.

W latach 1966–1967 odbył staż w Duńskim Instytucie Geotechniki. Na podstawie wyników realizowanych tam badań przygotował pracę habilitacyjną (stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1968). Od 1 września 1969 został pracownikiem dydaktycznym Politechniki Gdańskiej. Do emerytury pełnił funkcję kierownika Zespołu (później: Katedry) Budownictwa Morskiego na Wydziale Budownictwa Wodnego i Inżynierii Środowiska. W 1980 uzyskał tytuł prof. nadzwyczajnego, w 1985 – prof. zwyczajnego. W latach 1981–1984 pełnił funkcję prorektora ds. organizacyjnych i I zastępcą rektora; w latach 1987–1990 był rektorem Politechniki Gdańskiej.

Gmach Główny politechniki Gdańskiej, której rektorem w latach 1987-1990 był prof. Bolesław Mazurkiewicz. fot. Jakub Strzelczyk/ Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 International license.

W latach 1989–1990 członek Europejskiej Konferencji Rektorów, a w latach 1990–2000 był członkiem Zarządu Międzynarodowego Stowarzyszenia Uniwersytetów.

Jego działalność naukowa związana była z morskimi budowlami hydrotechnicznymi. W latach 1964–1977 pełnił funkcje projektanta, kierownika inwestycji i nadzoru doku w stoczni w Gdyni. W latach 1980–2004 ekspert Organizacji Narodów Zjednoczonych i Międzynarodowej Organizacji Morskiej, projektant, konsultant i nadzorujący morskich budowli stoczniowych w Turcji, Indonezji, Iranie, na Kubie i na Seszelach. Od 1993 był członkiem Akademii Nauk Inżynieryjnych Federacji Rosyjskiej, od 1999 Akademii Transportu Ukrainy, w 2005 został członkiem Akademii Inżynierskiej w Polsce.

Profesor Bolesław Mazurkiewicz w 1999 roku. fot. Marek Słodownik

Nagrody i wyróżnienia

Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia

Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski

Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Złoty Krzyż Zasługi

Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury

Doktoraty honoris causa

Uniwersytet Politechniczny w St. Petersburgu (1989)

Akademia Budownictwa i Architektury w Odessie (1995)

Akademia Marynarki Wojennej w Gdyni (1997)[5]

Uniwersytet w Karlsruhe (1998)[6]

Politechnika Szczecińska (1999)[7]

Uniwersytet Techniczny w Królewcu (2005)[8]

Politechnika Gdańska

Autor książek:

Hydrotechniczne konstrukcje stoczniowe, 1979

Mechanika gruntów dna morskiego, 1985

Stałe pełnomorskie platformy żelbetowe, 1985

Encyklopedia inżynierii morskiej, 1986

Stałe pełnomorskie platformy stalowe, 1988

Zalecenia do projektowania morskich konstrukcji hydrotechnicznych. 1997, kierownictwo zespołu redakcyjnego

Porty jachtowe-mariny: projektowanie, 2004

Add a new location

×