Tadeusz Schuch

działacz żeglarski, żeglarz

1912 - 1975

miejsce pochówku:
Cmentarz Powązki Wojskowe w Warszawie

działacz żeglarski, żeglarz
ur. 4 czerwca 1912 r. w Warszawie, zm. 9 maja 1975 r. na Hali Gąsienicowej
miejsce pochówku: Cmentarz Powązki Wojskowe w Warszawie

Był synem Jana Schucha (zastępcy komendanta Policji Państwowej m.st. Warszawy) i Janiny z Iwickich. Żeglowanie rozpoczął na Wiśle w Warszawie w wieku dwunastu lat, na zbudowanej własnoręcznie łodzi. W 1937 wstąpił do Yacht Klubu Polski. W organizacji tej przeszedł wszystkie szczeble, aby w 1958, rok po reaktywacji klubu, zostać jego komandorem. Przez siedemnaście lat był też przewodniczącym komisji rewizyjnej Polskiego Związku Żeglarskiego. Żeglował turystycznie przez wiele lat na zbudowanym własnoręcznie jachcie klasy Giga, co roku dużo czasu spędzał na Mazurach i na Zalewie Zegrzyńskim. Zaprojektował port jachtowy YKP w Jadwisinie, a także siedziby warszawskich klubów na Wiśle.

Tadeusz Schuch w latach 50.XX w.
fot. Archiwum Rodziny Schuchów

Edukacja i kariera zawodowa
Ukończył warszawskie Gimnazjum im. Tadeusza Reytana, studiował na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej. W 1938 uzyskał dyplom inżyniera budownictwa lądowego. Służbę wojskową odbywał w Szkole Podchorążych Artylerii Przeciwlotniczej w Trauguttowie koło Brześcia. Bronił Warszawy w 1939 jako dowódca 104. plutonu artylerii przeciwlotniczej w grupie „Mosty”. Podczas okupacji niemieckiej zorganizował w swoim warsztacie rzemieślniczym przy ul. Widok 8 Dywizjon Motorowy Obszaru Warszawskiego AK. Podczas powstania w getcie przemycał broń i leki dla Żydowskiej Organizacji Bojowej.
W powstaniu warszawskim walczył w stopniu podporucznika w ramach Grupy „Północ”, odcinka „Kuba” – „Sosna”, w Dywizjonie Motorowym Obszaru Warszawskiego Armii Krajowej na Starym Mieście (został wówczas ranny). Wyszedł z Warszawy wraz z ludnością cywilną.
Po zakończeniu działań wojennych pracował jako projektant zespołu drogowego Biura Odbudowy Stolicy (projektował m.in. trasy i węzły drogowe). W drugiej połowie lat 40. XX wieku był dyrektorem Nadzoru Warszawskiej Dyrekcji Odbudowy. Po 1950 był pracownikiem Biura Projektów Metra, gdzie m.in. kierował pracami projektowymi metra głębokiego. W 1955 roku był zastępcą pełnomocnika rządu, brał udział w budowie warszawskiego Stadionu Dziesięciolecia. Projektował lub współprojektował także Szybką Kolej Miejską Młociny-Natolin, skrzyżowanie ul. Marszałkowskiej i Alei Jerozolimskich (konkurs architektoniczny), lewy brzeg Wisły pomiędzy Wilanowem, a Warką, mosty na Wiśle, układy komunikacyjne lub przestrzenne Poznania, Wrocławia i Pruszkowa, ośrodki żeglarstwa w Warszawie i na Jeziorze Zegrzyńskim.
Zmarł nagle w Tatrach na Hali Gąsienicowej.
Nagrody i wyróżnienia:
Krzyż Virtuti Militari V klasy
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Złoty Krzyż Zasługi
Krzyż AK
Krzyż Walecznych (dwukrotnie)
Złota Odznaka Honorowa „Za Zasługi dla Warszawy"

Portret Tadeusza Schucha. Archiwum Rodziny Schuchów

tekst na podstawie wikipedia.org.

fot. Archiwum YKP Warszawa, Archiwum rodziny Schuchów

Add a new location

×