Andrzej Rościszewski

żeglarz, działacz żeglarski, pisarz

1930 - 2019

miejsce pochówku:
Cmentarz Powązkowski w Warszawie

żeglarz, działacz żeglarski, pisarz

ur. 2 sierpnia 1930  w Żabieńcu, zm. 16 sierpnia 2019 r. w Warszawie

miejsce pochówku: Cmentarz Powązkowski w Warszawie

 Bardzo wcześnie zainteresował się żeglarstwem i szybko zdobył uprawnienia. Był jachtowym kapitanem żeglugi wielkiej, patent kapitański zdobył w 1964 roku. W latach 1947-49 był prezesem koła Ligi Morskiej w Katowicach, w latach 1957-59 członkiem Zarządu Klubu Morskiego Bryza w Warszawie, w latach 1957-68 członkiem Prezydium Komisji Turystyki Żeglarskiej ZG PTTK. Działał w strukturach okręgowych Warszawskiego OZŻ, był członkiem Komisji Szkolenia Warszawskiego OZŻ w początku lat 60. Rok 1965 przyniósł młodemu mecenasowi powołanie do Komisji Statutowej ZG PZŻ, w tym samym roku został także wiceprezesem Zarządu Głównego PZŻ i przewodniczącym Komisji d/s Ubezpieczenia Jachtów Morskich. Funkcję tę pełnił do 1983 roku.

O swojej działalności w PZŻ wspominał w jednym z wywiadów: "Tak, byłem szefem komisji PZŻ ds. Ubezpieczeń i Wypadków Morskich. I rzeczywiście często występowałem jako przedstawiciel PZŻ w Izbach Morskich. Opiniowaliśmy każdy wypadek czy awarię jachtu. Plonem tej pracy był cykl artykułów na temat wypadków polskich jachtów oraz książka „Bezpowrotne rejsy”. ("Północne wody to miejsce szczególne…", "H2O", 2010)

Przez wiele lat na łamach miesięcznika „Żagle” analizował wypadki morskie z udziałem żeglarzy, przyczynił się również do objęcia systemowym ubezpieczeniem jachtów morskich. Zaznaczył także swój wkład w powstanie i redagowanie rocznika „Świat Żagli”, którego był zastępcą redaktora naczelnego.

Kapitan Rościszewski był zastępcą redaktora naczelnego rocznika "Świat Żagli'
fot. Marek Słodownik

Od 1968 r. prowadził działalność szkoleniową, był członkiem komisji na stopnie kapitańskie. W 1970 roku, w pierwszym konkursie organizowanym przez „Głos Wybrzeża” otrzymał nagrodę Rejs Roku i Srebrny Sekstant za rejs dookoła Irlandii na jachcie „Śmiały”, w 1972 wyróżnienie za rejs na tym samym jachcie, a w 1975 III Nagrodę za rejs na „Generale Zaruskim” na Spitsbergen.

Dyplom za nagrodzony Rejs Roku z 1970 roku. fot. Marek Słodownik

Edukacja i kariera zawodowa:

Ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego; na tejże uczelni studiował również ekonomię. Uzyskał następnie uprawnienia adwokata. Praktykował w tym zawodzie w jednym z zespołów adwokackich, następnie w ramach prywatnej kancelarii prawniczej w Warszawie. Był zastępcą dziekana, a od 1989 do 1995 pełnił funkcje: dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie. W pierwszej połowie lat 90. był koordynatorem powołanej z inicjatywy NSZZ „Solidarność” Społecznej Komisji Konstytucyjnej, która opracowała obywatelski projekt konstytucji. Pełnił funkcję doradcy prezydenckiego ministra Jerzego Grohmana, likwidatora organizacji Caritas Zrzeszenie Katolików Świeckich, przewodniczącego rad nadzorczych PKO BP oraz Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa, powołany także w skład rady Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia. 18 listopada 2015 z rekomendacji Prawa i Sprawiedliwości został wybrany przez Sejm VIII kadencji na członka Trybunału Stanu.

Kapitan Rościszewski w swoim mieszkaniu. 2010 r. fot. Marek Słodownik

O swoich ulubionych jachtach wspominał w wywiadzie udzielonym czasopismu "H2O" "Bardzo lubię 140-tki, stalowe, solidne jachty, niezawodne i zdolne do dalekich rejsów. Pływałem prawie na wszystkich sześciu, nawet na Darze Opola, choć na nim akurat tylko w Jastarni podczas szkolenia. Nie żeglowałem tylko na Otago. Bardzo lubiłem Jana z Kolna, chyba najszybszy jacht z tej serii, nieco przebudowany, z dużym trójkątem przednim, który potrafił kiedyś przepłynąć 225 Mm w ciągu doby. Ale najwięcej żeglowałem na Josephie Conradzie oraz Śmiałym i Jurandzie z Trzebieży, za rejs na tym pierwszy otrzymałem nagrodę równo czterdzieści lat temu. Inne jachty, które lubię to Opale, drewniane jachty z nieistniejącej stoczni w Gdańsku. Wspaniałe jednostki, bardzo eleganckie, które zawsze za granicą budziły zaciekawienie wśród tamtejszych żeglarzy. No i oczywiście lubię bardzo Zaruskiego, jacht trudny w żegludze, ale dla mnie szczególny." ("Północne wody to miejsce szczególne…", "H2O", 2010).

Nagrody i wyróżnienia:

Order Świętego Sylwestra

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Złoty Krzyż Zasługi

Członek Honorowy PZŻ

medal „Za Szczególne Zasługi dla Żeglarstwa Polskiego

odznaka „Zasłużony Pracownik Morza

odznaka „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej”

odznaka „Zasłużony Działacz Turystyki”

odznaka „Zasłużony Działacz Żeglarstwa Polskiego”

Autor książek:

„Północne rejsy”, 1974

„Bezpowrotne rejsy”, 1987

Okładka książki pióra Ewy Stawickiej poświęconej Andrzejowi Rościszewskiemu.

Add a new location

×